หนังสือเตือนใจของเรา 4 : ปมด้อย คือสิ่งธรรมดาในชีวิต ที่ไม่แตกต่างจากคนอื่น

Updated: Jan 27, 2019



วันนี้ผมอยากพูดถึงปมด้อยครับ เราทุกคนมีปมด้อยกันทุกคนครับ ปกติผมไม่กล้ายอมรับว่าผมมีปมด้อยเรื่องพูดติดอ่างครับ มันเป็นเรื่องน่าอายมากเลย และใช้ชีวิตยากด้วย

ในช่วงเวลาที่เป็นเด็กจนถึงโตเป็นผู้ใหญ่ ผมต้องใช้ชีวิตอยู่กับปมด้อยนี้มาตลอดครับ ตอนวัยเด็กเวลาที่ผมพูดรายงานหน้าชั้น ผมพูดแทบไม่ได้เลยครับ พูดขาดตอนไปหมดจนฟังไม่รู้เรื่อง

ผมรู้สึกอายและคิดว่าทำไมเราจะต้องเป็นแบบนี้ จนเวลาผ่านไป อาการก็ไม่หาย แต่เราก็พยายามหาวิธีที่จะแก้ไข ด้วยการพูดเอ่ออ่าตอนเริ่มต้นประโยค เพื่อให้มีแรงในการพูด

ผมหาวิธีมากมายที่จะแก้ปัญหานี้ ไม่ว่าจะเป็นฝึกออกเสียง ขยับปาก ขยับลิ้น จนไปพบกับวิธีที่ทำให้โรคนี้ดีขึ้นมาก คือวิธีร้องเพลงครับ ผมพบด้วยความบังเอิญ จากการที่ผมชอบฟังเพลงร็อค แล้วผมก็ร้องเล่นไปตามเพลงอย่างไม่รู้ตัว จนผมเริ่มมาสังเกตตัวเอง ว่าเราพูดติดอ่างน้อยลงมาก

แรกๆ ก็ยังไม่คิดว่าเพราะการร้องเพลงเล่นจะทำให้อาการดีขึ้นได้ ตอนนั้นคิดว่าคงเป็นเพราะว่าเราไม่พูดนินทาหรือเปล่า เหมือนเราชดใช้กรรมหมด แต่นานๆ ไป อาการก็กลับมาอีก ผมก็อยู่กับมันไป จนช่วงไหนที่ร้องเพลงเล่น อาการก็จะดีขึ้นครับ

แต่ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้ร้องเพลง อาการติดอ่างเลยกลับมาอีกครั้ง เลยยิ่งมั่นใจว่าการร้องเพลงจะช่วยผมได้ นอกจากนี้ยังช่วยรักษาใจของผมได้ด้วยครับ


วันนี้ผมเลยได้พูดกับตัวเองว่า ผมไม่ได้พูดติดอ่าง ผมเพียงออกเสียงผิดจังหวะแค่นั้นเอง หากผมได้ฝึกร้องเพลง จะทำให้ฝึกการใช้พลังลมจากท้อง ช่วยให้ออกเสียงได้เต็มเสียง เพราะผมมาสังเกตตัวเองว่าผมชอบออกเสียงออกมาจากแค่ลำคอ ก็เลยทำให้ไม่มีแรงในการพูด


เรื่องนี้ผมเลยอยากเขียนให้ทุกคนได้อ่านครับ ปมด้อยบางอย่างสามารถแก้ไขให้หายได้ บางอย่างทำให้ทุเลาได้ แต่บางอย่างก็ไม่สามารถทำให้หายได้ ไม่ว่าปัญหาจะเป็นอย่างไรก็ตาม อย่าตอกย้ำว่าสิ่งที่เราเป็นอยู่ เป็นปัญหา เพราะหากเราตอกย้ำ เราก็คือคนที่ไม่ดีกับตัวเอง เหมือนกับคนอื่นที่คอยต่อว่าเราครับ

บางคนชอบแซวเล่นด้วยการล้อปมด้อยของคนอื่น ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำอย่างยิ่งครับ เพราะนั่นคือการทำร้ายจิตใจของคนอื่น ซึ่งคนที่ถูกแซว คงไม่ขำแน่ๆ

แต่ถ้าหากเรายังถูกคนอื่นพูดถึงปมด้อยของเรา ซึ่งในทุกวันนี้ผมก็ยังถูกพูดถึงปมด้อย ให้เราไม่ต้องไปสนใจอะไรครับ เราต้องเป็นคนที่เหนือกว่า คือ เราจะไม่ต่อว่าในสิ่งที่เป็นปมด้อยของคนอื่นครับ

หากเราเอาคืนด้วยการไปพูดถึงปมด้อยของเขาบ้าง ก็เท่ากับว่า เราเป็นคนที่คิดไม่เป็นเหมือนคนอื่นครับ


การพูดมีส่วนสำคัญในการสื่อสารความคิด คนที่พูดในทางที่ดี ไม่ทำร้ายจิตใจผู้อื่น นั่นคือการแสดงความคิดที่ดี แต่หากเราพูดไปโดยไม่คิดถึงใจคนอื่น นั่นคือการแสดงความคิดที่บอกถึงตัวตนว่าเราเป็นคนอย่างไรออกมาครับ นอกจากนี้ยังเป็นการทำลายความสัมพันธ์ระหว่างกันอีกด้วยครับ


เราทุกคนต่างมีจุดที่ทำให้มีปมด้อย แต่ปมด้อยไม่ได้เป็นตัวกำหนดว่าเราจะเป็นอย่างไร ความคิดและการกระทำต่างหาก ที่จะเป็นตัวกำหนดชีวิต หากเราคิดและทำสิ่งที่ดีให้กับตัวเองและคนอื่น ชีวิตเราก็จะพบแต่ความสุขและสิ่งที่ดีครับ


Thanks for reading.

Author: Tawa Siriwach

https://www.tawasiriwach.com

www.facebook.com/tawasiriwachlife

2 views0 comments